Vandaag is het tijd voor de zee. Als we allemaal wakker zijn genieten we van een prima ontbijt. Buiten is het nog bewolkt, maar dat zal later veranderen. We smullen van de zweedse broodjes en koffie. Heerlijk. Na het ontbijt pakken we onze spullen om naar Gulholmen te rijden. Dat is een plaatsje op een eilandje vlakbij en dat krijgt in de ANWB reisgids de vermelding ‘bezienswaardig’. Bovendien is er volgens de geocachingsite een cache op het eiland verstopt. We hoeven niet eens zo ver te rijden, maar als we bij de veerboot aankomen blijkt dat die pas over drie kwartier gaat. We gaan dus op de rotsen zitten en vermaken ons met het kijken naar de bootjes die voorbijtrekken. Mooi gezicht. Aan de overkant kunnen we trouwens het dorp Gulholmen zien liggen. Dat ziet er goed uit. Na 35 minuten vertrekt aan de overkant de veerboot. Hij maakt eerst nog een tussenlanding achter een ander eilandje en dan komt hij weer tevoorschijn om onze kant op te komen. Er komen veel mensen van de boot en er gaan er minder weer op. We kopen een meerrittenkaart bij de kaartjesverkoper en als ik heb afgerekend zijn we bijna aan de overkant. Het gaat razendsnel. Als we aan wal gaan, ziet het er direct leuk uit. We stellen de GPS in en gaan op pad. Eerst zoeken en dan eten. Al snel blijkt dat we een behoorlijk lastige tocht voor de boeg hebben. Er is geen pad en we moeten dus zelf onze weg zoeken over de rotsen en door de struiken. Dat valt vaak niet mee. Het wordt een spannende tocht die eindigt aan de Noordzeekust van Hermans eiland. Aan het einde vinden we inderdaad de microcache. Onze eerst tijdens deze vakantie. Het werd tijd, want in Goteburg hadden we al twee mislukte pogingen gedaan. Jammer genoeg was het een microcache, dus er zat niets leuks in voor de kinderen. Aan de kust was de zee behoorlijk wild. We aten een broodje en dronken wat sap. Daarna maar weer terug naar het dorp. Na een tijdje vonden we een pad dat bestond uit ………tja, wat was het eigenlijk? Een gesteente dat leek te bestaan uit allerlei laagjes plastic folie. Je kon het ook afpellen. Maar het was wel een gesteente. Thuis maar eens uitzoeken wat het was. Er waren twee varianten, een lichte en een donkere. Via een rood gemarkeerd pad liepen we weer terug naar het dorp. Daar aangekomen eerst maar weer eens een ijsje gehaald. Die zijn hier niet duur en je krijgt lekker veel. Na het ijsje eerst een wandelingetje door het dorpje en dan op zoek naar de midgetgolfbaan en een kopje koffie en thee. Uiteindelijk vinden we dat aan het einde van het dorp. Eerst de koffie en de thee en dan golfen. Het is een kleine baan met veel belangstelling. Om sneller te gaan slaan we her en der een baantje over die we dan later weer doen als er plek is. Op die manier gaan we wat raar over de baan, maar slagen we er wel in om precies om 16.15 uur klaar te zijn. Vijf minuten later gaat de boot weer terug naar de vaste wal. We halen hem en varen weer terug. Dat duurt net als de heenreis niet lang. We wandelen naar de auto en rijden naar Ellos. Daar halen we snel wat boodschappen voor het avondeten bij de plaatselijke supermarkt. Daarna weer terug naar ons huisje. We eten snel ons avondmaal. Thom en Anna slagen erin contact te leggen met het buurjongetje middels de voetbal. Na de koffie blijkt dat we allemaal behoorlijk moe zijn. Naar bed, naar bed. Om half een word ik weer wakker. Het is me te benauwd op het zoldertje. Ik verhuis een matras naar beneden en slaap in de kamer. Na een heerlijke nachtrust worden we verkwikt wakker.
Weer: droog, bewolkt, 20 graden
Eten:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten