Vandaag staat Twente op het programma. We staan vroeg op, want we kunnen alleen maar ontbijten tussen 7 en 8 uur of tussen 10 en 11. Dat is natuulijk veel te laat, dus nemen we die van 7 en 8. Kwart voor acht is ook tussen 7 en 8 en dus staat onze wekker op half acht. Snel aankleden en niet douchen en gelijk naar het ontbijt. Zijn we ook nog eens de kaartjes vergeten mee te nemen. Nou ja, ze maken er geen halszaak van. We eten weer lekker van het buffet. Jammer dat er zo weinig variatie tussen zit bij al die hotels in Nederland, overal waar je komt is het bijna hetzelfde. Hier is gelukkig nog een krentenwegge te krijgen. Na het ontbijt terug naar de kamer en nog een klein uurtje slapen. Daarna op en inpakken. Met een bagagekarretje rijden we alles naar de fietsen. Als we alles opgepakt hebben fietsen we weg, maar niet na eerst met twee dames uit Elspeet gekletst te hebben. Die zijn gisteren op de fiets gekomen, wandelen vandaag in Boekelo en fietsen dan morgen weer terug. Als je ons van tevoren had gevraagd uit welke plaats ze zouden komen, hadden we allebei Elspeet goed geraden.
We fietsen in kort tijdsbestek naar Enschede. Daar aangekomen kunnen we gelijk weer op het terras, want doordat we na het ontbijt weer zijn gaan slapen is het nu al weer tijd voor koffie. En we moeten nog even wat tijd overbruggen, want we hebben om 11.45 uur kaartjes voor het Rijksmuseum Twenthe. Als we daar aankomen hebben we inmiddels de eerste kilometers van de Saksenroute LF14 gevolgd. Dat zullen we de komende drie dagen volhouden, totdat we in Oudemolen zijn waar die route ook langskomt. We gaan het museum in en bekijken een aardige tentoonstelling over Matisse en Picasso en natuurlijk ook de vaste collectie. Na een uur staan we weer buiten om verder te fietsen. Het museum grenst precies aan de woonwijk, Roombeek, die in 2000 werd weggevaagd door de vuurwerkramp. De wijk is inmiddels geheel herbouwd. Soms met bestaande bouw, maar het meeste ziet er modern uit. We halen onze lunch in de Jumbo die op de plek van de Grolsch Brouwerij staat. Na de boodschappen gaan we fietsen. Vlak voor De Lutte is er een bankje waar de heerlijkste broodjes met pate en vers fruit uit een bakje eten. Nog wat lekkere sapjes erbij en onze maaltijd is compleet. We kunnen verder, maar moeten dan over het terrein van een verzorgingsinstantie en dat terrein is in verband met corona geheel afgezet. Er rest ons niet veel dan terug te fietsen en een andere weg te nemen. We komen door de Lutte dat voor ons al bekend fietsterrein is. We zijn al een keer van Ootmarsum en vanuit Uelsen in Duitsland door dit gebied gefietst. En we zijn er zelfs als een keer doorheen gelopen over het Noaberpad. Dus hier kennen we het wel. De Dinkel loopt door dit gebied en die volgen we voor een behoorlijk stuk. Vlak voor Ootmarsum stoppen we bij een ijsboerderij voor een ijsje en een kopje koffie. Daarna verder door Ootmarsum en uiteindelijk komen we na 72 kilometer in Tubbergen aan. Daar rijden we direct naar ons hotel. We kunnen via de zijdeur met al onze fietstassen makkelijk bij onze kamer komen. Die kamer is ruim en heeft een prachtig uitzicht over de maisvelden. We gaan hier vast lekker slapen. Nu eerst maar eens naar Tubbergen om te kijken of daar wat lekkers te eten is. De kost hier in het hotel is, net als de kamer, prijzig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten