Om iets over half tien vertrekken we en nemen direct afscheid van de Maas. We steken over naar de Waal. Onderweg barst het van de varkensstallen, maar plotseling zien we ook varkens buiten lopen. Dat is toch altijd een mooi gezicht. Misschien moeten we echt die megastallen verbieden en kijken hoe we varkentjes buiten kunnen laten lopen. Hier stinkt het ook niet zo vreselijk.
Na de varkens komen we op de Waaldijk. We gaan naar het oosten, de wind komt uit het west, dus we gaan bijna van zelf en met een hoog tempo naderen we Nijmegen. We drinken koffie bij het een of andere natuurprojectje dat met vrijwilligers draait. Daar worden we er aan herinnerd dat vandaag de Vierdaagse zou starten. Die is afgelast, maar in plaats daarvan zijn er 20000 mensen die nu zelf een gekozen afstand in hun eigen omgeving wandelen. Mooi idee, maar hier bij Nijmegen zijn natuurlijk veel deelnemers en overal zie je mensen wandelen. Ik hoop dat ze er achter komen dat je ook 40 km met z'n tweeën kunt lopen en dat dat eigenlijk nog veel leuker is dan met 45000 tegelijk. Verderop blijven we even kijken bij de sluizen van het Maas-Waalkanaal. Twee verschillende manieren van schutten, maar het duurt allebei vrij lang. Sommige mensen hebben hun vaarbewijs bij twee pakken koffie gekregen en dat zie je als ze een sluis in moeten. Dat gaat dan niet echt soepel.
Na de sluis komen we direct in Nijmegen. Eerst door een nieuwbouwwijk waar ze een 18e eeuwse wijk hebben nagebouwd. Dat ziet er echt goed uit. Je hebt helemaal niet in de gaten dat de panden van 4 hoog nog maar net nieuw zijn. Goed gedaan. Daarna komen we onder het spoor door en in het hartje van Nijmegen. We rijden door een winkelstraat en gaan op zoek naar bakker de Bie, want die moeten we gezien hebben.
We maken een foto maar gaan niet naar binnen. Er mag maar 1 klant tegelijk naar binnen en er staat al een kleine rij. We rijden door en komen op een mooi plein met oude panden. De ene kant van de straat heeft prachtige oude gebouw, de andere kant heeft van die lelijke na-oorlogse panden. Op de straat is de zien dat dit de grens van de brand was die ontstond na een bombardement in februari van 1944.
Bij het Raadhuis staat plotseling een rijtje cameramensen, waaronder die van SBS 6. Daar moet iets te gebeuren staan. Na een minuutje horen we geluiden van om de hoek en er komt een enorme koe met een karretje met gladiolen aanwaggelen. Het heeft iets met de Vierdaagse en met de boerenprotesten en met de gederfde inkomsten van de gladiolenkwekers te maken. Het wordt in ieder geval op Hart van Nederland uitgezonden.
We fietsen door en rijden langs de Valkenhof, een deel van het kasteel van Karel de Grote. Hier heb je ook een mooi uitzicht over de Waal, als mogen ze wel eens een paar bomen kappen. Karel had ze al lang neer laten halen. We bedenken dat we wel wat dingetjes voor de lunch willen halen en zoeken een Albert Heijn. Daar halen we weer lekker salades, zalm en broodje. We rijden snel Nijmegen uit en zoeken een plekje langs de dijk om het op te eten. Veel lekkerder dan een lunch van een restaurant. Na de lunch doorfietsen, want we moeten naar het veertje van Millingen. Dat is al de vierde keer dat we daar gebruik van maken. Tijdens Pieterpadetappes en andere fietstochten hebben we deze al gedaan. Vandaag is ie ons gunstig gezind, want al we er aan komen is ie net aan het laden en als we als laatsten aan boord gaan vertrekt ie ook direct. Aan de overkant fotograferen we nog even het bord van de Rijnfietsroute die Henk vorig jaar heeft gedaan. Dat is ook een mooie tocht, maar zo kun je er nog een paar doen. We kwamen onderweg al mensen tegen die eigenlijk de Donauroute hadden willen doen, maar die noodgedwongen ook maar door Nederland fietsen. En wij hebben vorig jaar de Elbe ontdekt. Dat is ook een schitterende rivier om langs te fietsen. We zullen zien. Als we weer kunnen vliegen gaan we vast eerst naar Laos om daar de Mekong af te varen. Das ook een mooie rivier.
Van Millingen peddelen we naar Tolkamer. Daar is langs de Rijn een prachtig terras waar we neerstrijken voor een kopje thee en een biertje. Als dat op is fietsen we door naar de plek waar de Rijn ons land binnenkomt. Dat is niet bij Lobith of bij Tolkamer. En het is zelfs nog iets voor Spijk. Maar goed, die plaats verdient dus eigenlijk wel de eer. Wij verlaten direct de rivier en fietsen naar het noorden. We zetten koers naar Hoch Elten, een bult in het landschap vanwaar je een mooi uitzicht hebt op het Rijndal richting het Ruhrgebied. We komen al snel in Duitsland aan. Probleem is wel dat de weg steil omhoog gaat en dat we het dus niet redden om helemaal tot bovenop te fietsen. Zelfs niet met maximale ondersteuning en in de kleinste versnelling. E-bikes hebben dus toch hun beperkingen. Nou ja, beetje duwen en we zijn er toch. Het uitzicht is goed, je kunt erg ver kijken en in de verte zie je zelfs de fabriekspijpen van Duisburg.
Als we verder fietsen gaat het natuurlijk alleen nog maar bergafwaarts. Als we de snelweg A3 over gaan komen we weer in Nederland. We zijn nu op onze fietstocht dus in Belgie en Duitsland geweest. Lekker internationaal. Via het Montferland komen we op onze bestemming in Zeddam. Hotel Ruimzicht heeft een kamer voor ons, maar zit, net als de meeste hotels in Nederland, ook weer bomvol. We halen onze spullen van de fiets en brengen die naar de kamer. De fietsen kunnen in een afgesloten schuurtje.
We strijken neer op het terras en nemen een lekker drankje. We bedenken dat we hier niet gaan eten, want we hebben geen zin aan een driegangen menu. We lopen dus naar het plaatselijke cafetaria waar we een patatjes, kroketje en een kaassoufle nemen. Dat is dikke ook dikke prima. Daarna wandelen we terug naar het hotel. Genoeg gedaan vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten