Op Reis 1981-2026: Canada 2019 Dag 3 Halifax, NS- Lunenburg, NS

Vandaag onze eerste echte dag in Nova Scotia. We zijn om een uur of half zeven wakker, maar hebben afgesproken om 8 uur te gaan ontbijten. Dus eerst tijd om stukjes voor de blog te schrijven onder het genot van een kopje koffie op de kamer. Ze hebben altijd wel een koffiezetapparaatje op zo'n hotelkamer. Na het douchen dus in de stad een ontbijtje zoeken. Dat valt niet mee op zaterdagmorgen, want het is dan in de steden altijd redelijk verlaten. De kantoren zijn immers gesloten en dan zijn er maar erg weinig mensen op straat. We lopen een paar blokken en komen uiteindelijk bij een Ierse pub waar het redelijk druk lijkt te zijn. Ze hebben ook nog ontbijt, maar dat is wel bijzonder, want dat komt alleen maar omdat het Wereldkampioenschap Rugby is. Dat is in Japan en daarom is de halve finalewedstrijd tussen Nieuw Zeeland en Ierland hier 's morgens vroeg. Voor de pub een gelegenheid om open te gaan en een Iers ontbijt te serveren. Compleet met white pudding en blood pudding, bloedworst. Echt Iers dus en prima te eten. Jammer genoeg voor de aanwezig Ieren is de wedstrijd geen succes. Als we binnenkomen staat Ierland met 22 - 0 achter en dat wordt alleen nog maar erger. Wij genieten van ons ontbijtje. Als dat op is wandelen we terug naar ons hotel waar we onze spullen ophalen en naar de auto brengen. Die nemen we mee en rijden we een paar 100 meter verder een heuvel op waar zich het Citadel, een verdedigingswerk boven de stad, bevindt. We rijden naar de parkeerplaats, betalen de entreekosten en kunnen naar binnen. Het is er erg interessant, want Halifax blijkt een strategisch plaats voor de Britten geweest te zijn in de tijd dat zij de Atlantische Oceaan beheersten in een vierkant tussen Southampton, Halifax, Bermuda en Gibraltar. In elke oorlog vanaf de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd speelde Halifax wel een belangrijke rol. We blijven lang hangen en drinken tot slot nog een kop koffie in het restaurantje. Daarna pakken we de auto en rijden we naar de Waterfront. Daar wandelen we wat rond. Het echte toeristenseizoen is natuurlijk al voorbij, dus het is er niet heel erg druk. We zoeken wat tentjes waar ze wat te eten hebben en nemen wat kleine dingetjes als poutine (patat met kaas en jus), donair (de Canadese variant van döner) en een hotdog.
Dan is het tijd om een ritje te gaan maken. Als eerst rijden we in een klein uurtje naar Peggy's Cove waar een vuurtoren aan de Atlantische Oceaan staat. Golven slaan op de glad geschuurde rotsen. Het is een mooi gezicht, maar dat vinden meer mensen. Met bussen vol worden ze uit Halifax aangevoerd. Het is er dan ook erg druk. We vermaken ons wel met het maken van foto's. Dan rijden we verder naar Mahone Bay. Dat is een mooie baai waar drie kerken vredig naast elkaar aan het water liggen. Als het windstil is schijnen ze te weerspiegelen in het water, maar nu zijn er teveel golven. We stoppen aan de baai en nemen koffie en een biertje (voor de één is het vier uur 's middags, voor de ander negen uur 's avonds). Daarna nog even door naar Lunenburg waar we naar het Wheelhouse Motel rijden waar we kamers hebben gereserveerd. Als we onze spullen hebben uitgeladen lopen we naar het centrum van Lunenburg. Het is nog wat vroeg om te eten en dus gaan we op zoek naar een plek om wat te eten. Dat valt nog niet mee, want het toeristenseizoen is hier echt wel voorbij en dus is er veel gesloten. Uiteindelijk vinden we een brouwerij waar je ook wat van de brouwsels kunt proeven. Dat komt mooi uit. We nemen plaats tussen de ketels en bestellen wat. Het smaakt prima en de plek is natuurlijk ook bijzonder. Maar na een tijdje is het toch tijd om wat te eten. De restaurants die er zijn hebben echter wachttijden waar we geen zin in hebben. We besluiten om naar de Knots Inn te gaan die een stukje richting ons hotel ligt. Maar ook daar is het bomvol. Wachttijd drie kwartier. Dan maar weer terug naar een pizzeria waar we net langskwamen. Daar is nog plek genoeg en we bestellen vijf pizza's. Dat was ook teveel van het goede. Drie zou ook meer dan genoeg zijn geweest. Als we het op hebben lopen we weer terug naar de Knots Inn. Nu om nog wat te drinken. Maar helaas is er nog steeds geen plek. Dan maar bij een supermarkt een paar flessen bier halen die we dan op de kamer opdrinken. Maar ook dat gaan niet door, want de supermarkten waar we komen hebben een benzinepomp en dan mag er, net als in Nederland, geen bier verkocht worden. Dat wordt dus niks meer. We zijn inmiddels vlakbij ons hotel. Dus we besluiten er maar de brui aan te geven. Het is ook al negen uur, dus tijd om te slapen. Weltrusten.