Canada 2019 Dag 2 Schiphol - Toronto, ON - Halifax, NS

Om half acht gaat de wekker, maar zoals gewoonlijk ben ik 10 minuten daarvoor al wakker. Dat komt goed uit want zo hebben we genoeg tijd om van de badkamer gebruik te maken voordat we om acht uur aan het ontbijt verschijnen. Het ontbijtje is prima, scrambled eggs, spek, poffertjes (?) en een groot assortiment aan broodjes en ander voedsel. We scheppen goed op, want we hebben weer een lange dag voor de boeg. Om kwart voor negen nemen we de shuttlebus naar Schiphol die wat om moet rijden vanwege allerlei werkzaamheden in de buurt van het hotel. Zo zien we ook nog eens wat anders van Schiphol, bijvoorbeeld de Koningin Maximakazerne waar de marechaussee is gevestigd en het gerechtsgebouw waar het MH17 proces plaats gaat vinden.
De shuttle zet ons voor de deur af en we wandelen naar binnen. Bij een automaat printen we wat boardingkaarten en laten we ons paspoort controleren. Het klopt allemaal en dus kunnen we door naar de veiligheidscontrole. Daar gaat het pas echt mis. AnneJan komt er maar moeizaam door. Zijn koffer moet onderzocht worden, maar die van de dame voor hem ook. En dat duurt een hele tijd. AnneJans koffer blijkt vol met snoeren voor de videocamera te zitten, dus dat is het probleem. We wachten geduldig op hem, Robert noemt het 'quality time'. Als AJ aangesloten is kunnen we door de paspoortcontrole. Althans, dat is het plan, maar nu is hij zijn paspoort kwijt. Denkt ie. Gelukkig zit ie ergens in een broekzak verstopt en even later zijn we ook door de automatische paspoortcontrole. We zoeken weer een plek om te zitten en bestellen grote bekers met koffie. Dat helpt ons de tijd door te komen. Tot opluchting van AJ en Klaas zitten we tegenover het rookhok, dus hier houden we het wel een tijdje uit.
Als er nog een uur te gaan is, wandelen we naar de gate. Echt wandelen, want de loopbanden zijn in onderhoud en daar kunnen we dus niet op. Bij de gate is het boarden begonnen als we aankomen.  Het gaat niet erg snel en we wachten tot de rij heel kort is geworden. We zijn dus weer bijna als laatsten aan boord en als we zitten is iedereen er. Met een kleine vertraging kunnen we vertrekken. De vlucht verloopt gladjes en 8 uur later zitten we in Toronto. Daar halen we eerste een hamburger bij A&W waar we twee jaar geleden ook zaten. Daarna zoeken we een plekje bij de gate van ons vliegtuig.
We vertrekken precies op tijd en de vlucht is voorbij voor we er erg in hebben. We krijgen op deze vlucht geen eten, maar dat is geen probleem, dat hebben we in Toronto al gehad. Het vliegveld van Halifax is niet zo heel erg groot, een beetje van het formaat van Bremen, maar dan niet zo modern. We tappen geld, Canadese dollars, die niet iets minder dan 70 cent waard zijn en daarna gaan we Alamo, de autoverhuurder. Daar krijgen we een enorme Ford auto (type volgt later) waar een week mee gaan rijden. Nu rijden we eerst 36 kilometer naar Halifax. De navigatie is in de auto ingebouwd, dus we vinden makkelijk onze weg. Bij het hotel is het even kijken hoe we moeten parkeren. Dat lukt prima in een parkeergarage aan de overkant. Wel eerst even bij de ingang checken of onze auto niet te hoog is. Maar dat blijkt mee te vallen. We passen er in. Daarna nog even een doolhof om te kijken hoe we in het hotel komen, maar ook dat lukt. We krijgen een paar mooie kamers. Als we onze spullen gedropt hebben wandelen we de stad in. Tijd om een biertje te drinken en nog een hapje te eten. We wandelen wat langs de waterfront en vinden uiteindelijk een restaurant en bar Baton Rouge. Daar hebben ze prima bier en om 22 uur kun je er voor weinig geld spareribs eten. Dat doen we dan maar. 7 euro voor een mooie portie met frietjes. Na het eten afrekenen en op de terugweg nog even bij een cafe aan waar live muziek is. Daar ook nog wat gedronken, maar ondertussen is het wel heel erg laat geworden voor ons. Dus snel naar het hotel en lekker slapen. Dat lukt ook nog wonderwel.