USA 2019 Dag 1 Amsterdam - Dublin

We zitten er weer klaar voor. Over 10 minuten vertrekken we voor een mooie reis van drie weken in de VS. We gaan met de auto naar Kampen, want de trein naar Schiphol kan vandaag niet over de IJsselbrug. Van Kampen Zuid gaat de trein rechtstreeks naar het vliegveld. Onderweg nog even langs de Oostvaardersplassen. Van het wild is daar niet veel meer over. Er is geen hert meer te zien en de paarden zitten achter afrasteringen met grote hopen hooi. Wel spot ik nog een behoorlijk vos die zich van de trein blijkbaar niets aantrekt. Na een uurtje met de trein rijden we station Schiphol binnen. We weten de weg en nemen de gebruikelijke hordes. Achtereenvolgens staan we in de rij bij de incheckbalie (we kunnen niet automatisch inchecken, want ze doen voor vluchten naar de VS een heuse documentencheck). Daarna een behoorlijk tijd voor security en tenslotte in de rij voor de paspoortcontrole. Dat gaat behoorlijk snel, want als je een Nederlands paspoort hebt, dan mag je uit de rij en naar de automatische grenscontrolehokjes. Mooi zo, eindelijk voordeel van het Nederlanderschap. Dat geldt ook voor Christien, want bij het inchecken heeft ze haar Amerikaanse paspoort gebruikt en nu bij de grens dus het Nederlandse. Het hele circus duurt een uur. We strijken direct neer bij Jamie Olivers cafe, waar we koffie en een broodje halen. Dat gaat er wel in, want zo'n reis maakt je wel hongerig. Na de lunch begeven we ons naar de gate. We hebben nog wel een uurtje te gaan, maar het is ook een eind lopen. Onderweg nog even langs de parfumwinkel, want Chris doet altijd nog even een vers geurtje van Chanel op. Bij de gate is er nog een mooi plekje met uitzicht over de vliegtuigen die na de landing binnenkomen. Ons vliegtuig is er nog niet en hij blijkt een korte vertraging van 20 minuten opgelopen te hebben. We hebben een mooi plekje, dus wachten is niet erg. Ondertussen sturen we nog wat berichten de wereld in. Om kwart voor twee begint het boarden. We zitten op rij 3, dus we hebben geen haast om binnen te komen. Als laatsten gaan we aan boord en als we zitten gaat ook de deur dicht. We zijn niet zo snel weg, de piloot moet op zijn beurt wachten. Als we weg kunnen vertelt de piloot dat we naar de verste startbaan mogen. Dat is een ritje van 25 minuten, dus alles bij elkaar hebben we 45 minuten vertraging. De vlucht is prachtig, want het weer is onderweg erg goed. De hele weg schijnt de zon en is er veel te zien. We passeren booreilanden in de Noordzee, vliegen over midden Engeland waar enorme fabrieken te zien zijn en komen boven de Ierse Zee. Ter hoogte van de Isle of Man zetten we de daling weer in en binnen de kortste keren zijn landen we in Dublin. De hele vlucht duurde een uur en 15 minuten, zodat van de vertraging weer een half uur is ingelopen. We stappen natuurlijk als een van de eersten uit en wandelen langs de paspoortcontrole naar de bagageband. Daar moeten we een tijdje wachten, want ze hebben hier geen haast. Na een klein half uurtje komen onze tassen en verlaten het het luchthavengebouw. De deur uit en rechts had ik gelezen. Daar komt de hotelshuttle. Voor de zekerheid bel ik het hotel en de receptioniste vertelt dat het busje er aan komt en dat het twee minuten duurt. En inderdaad, twee minuten laten komt de shuttlebus voorrijden. We stoppen onderweg nog even bij Terminal 1, maar daar zijn geen klanten. Daarna dus in twee minuten naar ons hotel. We zijn al online ingecheckt, dus een handtekening is voldoende. Op de kleine kamer kijken we even rond en doen even de beentjes omhoog. Maar niet te lang, want we moeten naar Dublin. Voor het hotel stopt de Airlink, een snelle bus direct naar het centrum. De halte heeft geen enkele info, dus we moeten maar hopen dat de bus hier ook stopt. Dat doet ie. Binnen een kwartiertje zijn we in Dublin centrum. Daar is het op deze zaterdagmiddag erg druk. We stappen ook uit op een van de drukste straten, O'Connol Street. We kijken wat rond en weten niet goed waar we heen moeten. We lopen maar naar Trinity College, een oude universiteit in het midden van de stad. Niet erg bijzonder, het museum met The Book of Kells is gesloten. We zigzaggen wat door de stad op zoek naar bezienswaardigheden en vinden die niet. Wel winkelstraten. Als we er eentje uit lopen komen we bij St. Stephenspark. Mooi park met prachtige tulpen. Maar ook daar zijn we snel uitgekeken. We zoeken een plek om wat te eten en vinden dat aan de overkant, bij St. Stepens Mall, een oud uitziend winkelcentrum. Daar eten we heerlijke hamburgers van de grill. Echt prima. Het wordt zo langzamerhand tijd om naar Temple Bar te gaan, want om 19 uur moeten we in een café zijn voor de Musical Pub Crawl tour. We zijn iets aan de vroege kant en lopen nog wat langs de cafes. Het ziet er allemaal wat toeristisch uit, maar dat is prima. Om kwart over zeven melden we ons voor de tour. Eerst maar eens een Guiness van de tap. Beetje waterig en niet erg smakelijk. Maar goed, we doen het er maar mee. Als de muzikanten van de tour komen, moet eerst iedereen een kaartje. Daarna verplaatst het hele gezelschap zich naar de Ha'Pennybridge Inn voor het eerste optreden. Erg vermakelijk. Een mix van humoristische uitleg van de Ierse muziek en traditionele liedjes. Na een uur weer met de hele club door de stad naar de volgende kroeg. Daar ook weer een optreden van een uur. Erg leuk allemaal. De stemming zit er echt goed in. Dat kan ook niet anders met de glazen bier die erbij horen. 568 milliliter in een Pint. Ze leggen het voor de Engelsen even speciaal uit. Om half elf is het afgelopen en we begeven ons naar de bus. Die vertrekt van O'Connolstreet en brengt ons weer terug naar het hotel. Eigenlijk zijn we zo moe dat we direct willen slapen, maar uiteraard moet eerst dit verhaal nog vorm krijgen. Dat is nu ook gelukt. Welterusten

.