Dat krijg je er van als je bij te dure restaurants gaat eten. Ik heb de hele nacht af en aan op de wc gezeten. Behoorlijke diarree. Het gaat nu stukken beter, maar ik heb de hele nacht geen oog dicht gedaan en ben moe. Geen zin om iets te doen. We hebben wel met het resort geregeld dat we tot 16 uur in onze huisjes kunnen blijven. Dan worden we gehaald door een taxi die ons naar het vliegveld zal brengen. Maar wat doen we tot die tijd? Nog even naar het strand lijkt nog de beste optie. Dat is niet al te ver. Als we dan terug zijn, kunnen de kinderen nog zwemmen.
Gelukkig gaat het nu, na de middag al weer veel beter. Het is erg drukkend buiten, dus we zijn niet het strand op gelopen, maar hebben ons wat op de scooter verplaatst. Dan waait het nog een beetje. We hebben wat bananen gekocht en ik heb geslapen als een os. Zo meteen worden de scooters weer opgehaald en dan gaan we nog even onder de buitendouche. Om vier uur hebben we dan vervoer naar het vliegveld besteld. Ik ben benieuwd of dat goed komt. De jongens van de receptie spreken wat wiebelig Engels. Maar tot nu toe klopt alles wel. We mogen keurig in onze kamer blijven tot vier uur. Dus het vervoer naar het vliegveld zal vast ook goed komen.
De scooters zijn gehaald. Om kwart voor vier naar de receptie en de taxi is er ook al. Weer een mooie grote minibus voor ons alleen. Om vier uur rijden we richting vliegveld. Het is behoorlijk druk onderweg, maar het is niet ver, dus een klein uurtje later staan we op het vliegveld. Nog even 600 baht voor de chauffeur en we kunnen naar binnen. Grappig hoe je over sommige dingen in Thailand uren kunt onderhandelen en andere staan vast als een huis. Bootjes naar Koh Hong kosten 2300 baht en taxi's van Ao Nang naar Krabi Airport al jaren 600 baht. Binnen komen we op het primitiefste vliegveld waar ik ooit geweest ben. Apparatuur is allemaal verouderd en staat een beetje schots en scheef opgesteld. Koffers komen op losse weegschaal en worden achter de balie met de hand op een band gezet. De vertrekhal is niet groot genoeg om alle passagiers van een Airbus A330 tegelijk af te handelen en dus moeten sommige mensen van gate 3 en sommige van gate 5 vertrekken. Wij vanaf 5 en dat betekent eerst lopen naar de andere terminal. Daar wachten en dan met de bus terug naar terminal 1 en dan met de roltrap weer omhoog zodat we met de slurf het vliegtuig inkunnen. Maar het gaat allemaal prima en we zijn ruim op tijd weg. In Bangkok komen we ook weer op tijd aan, alleen zijn we daar een uur kwijt met naar de band lopen en wachten op de koffers. Dat geeft niet, want we moeten toch bijna zes uur wachten. Als we de koffers hebben moeten we dus opnieuw inchecken. Koffers afgeven en boardingpassen halen. Daarna richting de gate. Die is nog niet bekend, maar we gaan richting de E pier, want daar is het vliegtuig naar Dusseldorf vanochtend ook vertrokken. Dat komt vast goed. We gaan op een rustig stuk op wat bankjes zitten en kunnen daar zelfs op liggen. Zo komen we de uren wachttijd wel door. We kunnen behoorlijk slapen, al wordt je wel gebroken wakker na een tijdje. Toch komen we de tijd goed door en een uur voor vertrek begeven we ons naar gate E4. Goed gegokt. Daar hangen we nog korte tijd rond, maar dan begint het boarden ook al. Daar hebben ze bij dit grootste vliegtuig ter wereld toch een goed systeem voor gevonden. Alles verdeeld in zones A t/m F en dan per zone naar binnen via verschillende ingangen. Het is inmiddels zaterdag geworden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten