In Deadwood is het geen herfstvakantie en dus is het 's ochtends erg rustig op straat. We wandelen door Main Street totdat we bij het Franklin Hotel komen. Een statig gebouw waar een bord staat dat ze breakfast serveren. Dat laten we ons geen tweede keer zeggen en we gaan naar binnen. Het restaurant is in de kelder, boven is immers gereserveerd voor het casino. We krijgen een grote tafel en de menukaarten. Iedereen bestelt wat lekkers en we gaan alvast aan de koffie. Binnen no-time staat het eten op tafel en we smullen van hash browns, omeletten en natuurlijk french toast. Deze keer gecoat met frosted flakes. Goed idee, ga ik thuis ook doen. Lekker glas jus erbij. Na dit riante ontbijt lopen we nog wat door Deadwood en vinden een geocache. Onze eerste in South Dakota. Daarna terug naar het hotel en spullen inpakken. Met de auto rijden we naar Mount Moriah waar een begraafplaats is waar Wild Bill Hickock en Calamity Jane zij aan zij begraven liggen. We kijken er rond, spotten kalkoenen en herten op het kerkhof en wandelen weer terug naar de auto. We hebben een lange rit voor de boeg van tegen de 600 kilometer. Onderweg staat Devils Tower National Monument op het programma. Robert voert ons met de auto door de Black Hills, het laatste stuk naar Spearfish door een smal dal met een prachtige rivier. Onderweg stoppen we in Sundance, Wyoming waar we koffie halen in een leuk uitziende tent. De koffie is niet al te best.
Na de koffie gaat het verder naar Devils Tower. Het is een magma haard of kraterpijp waarin de magma is gestold. De bovenliggende vulkaan is weggeerodeerd waardoor alleen het gestolde magma in banen is achtergebleven. Bijzonder gezicht. Bij de Trading Post proberen we nog even te Whatsapp bellen. Bij de een lukt dat aanmerkelijk beter dan bij de ander. Soms heb je een goede en soms een slecht verbinding.
Na de Tower rijden we verder richting Cody. Soms door eindeloze prairies en badlands. Een machtig gezicht, een overweldigende leegte. Uiteindelijk komen we in Buffalo, WY weer in de bewoonde wereld. We eten er een broodje bij de Subway. Het is inmiddels behoorlijk gaan regenen en we rijden verder in de richting van Bighorn National Forest dat in een gebergte ligt. We klimmen naar 2400 meter en daar is het goed koud. We naderen het vriespunt. We komen Bighorn National Forest uit door een zeer indrukwekkende canyon waar we even stoppen voor wat foto's. Een rivier perst zich door een hele smalle canyon waar ook nog plaats is gemaakt voor een weg.
Als we de canyon uit zijn is het een lange rechte weg naar Cody. Hier zoeken we het Irma hotel, gebouwd door Buffalo Bill voor zijn dochter met het geld dat hij verdiend heeft met zijn Western Circus. Een historische plek in Amerika. We krijgen er ouderwets aandoende kamers en installeren ons daar. Met ijs in de ijsemmer proberen we een biertje koud te krijgen. Zo direct eens weer een hapje eten.
Dat doen we bij het Wyoing Chop and Steakhouse. We eten er dikke biefstukken, Klaas zelfs van een bison, en zalm. Het smaakt allemaal prima, maar is wel prijzig in dit toeristische oord. Zelfs in oktober.
Na het toetje wandelen we weer terug over Main Street naar Buffalo Bills Hotel.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten