USA 2015 Dag 1 Amsterdam - Denver

Zaterdag 17 oktober 2015
We staan om half acht op en dat is nog niet zo makkelijk. We zijn nog wat duf van gisteravond. Om kwart voor acht een lekker ontbijtje en dan met de shuttle naar het vliegveld. Om kwart voor negen staan we op Schiphol. Inchecken gaat lekker snel en ook de security controle en de paspoort controle gaan rap. Ruim op tijd zitten we met koffie aan de bar te wachten tot we boarden. Dat is om 11.10 uur en na een saucijzenbroodje mogen we aan boord.
Niet alle passagiers zijn op tjd, maar toch vertrekken we precies op tijd. Taxiën naar de Polderbaan en dan hopla, omhoog. Boven de Noordzee komt de wifi op en na het invoeren van de credit card gegevens zijn we online. Tijd om dit stukje te typen. Het eten komt eraan, dus later meer.......
.......en weer terug. Het eten was wel aardig. Kip, risotto met champies en spinazie. Broodje met vloeibare boter (was meegegaan de oven in). Salade met van dat moderne graan erin. Het was wel te doen.
Na het eten nog een Haagen Daz ijsje. Honey/stem ginger. Interessante combi.
En nu al weer een paar honderd kilometer verder. We zijn halverwege DC.

We komen precies op tijd in DC aan, het vliegtuig geeft ons nog wat te lachen bij de landing en hebben hier twee uur om over te stappen op onze vlucht naar Denver. Die twee uur heb je ook wel nodig, want na het uitstappen moeten we eerst naar Immigration. De procedure is iets eenvoudiger geworden dan de vorige keer. Als je nu een ESTA hebt ingevuld dan mag je net als de Amerikanen zelf op een terminal wat vragen beantwoorden. Dan krijg je een bonnetje waarmee je weer naar zo'n Immigration Officer mag en die stempelt dan je paspoort. Bij iedereen ging dat prima. Behalve bij mij. Ik kreeg bij de terminal mijn vingers niet goed op het schermpje. En dus kwamen de vingerafdrukken er niet goed op. Dan kom je dus automatisch in een andere rij en wordt je weer op ouderwetse manier afgehandeld. Vragen over je verblijf, of je in Afrika bent geweest de afgelopen drie weken, waar je verblijft, hoe lang je blijft, wat voor werk je doet (nog interessant gesprekje over vmbo leerlingen) en toen handmatig vingerafdrukken en fotootje. Volgende keer beter mikken op het scherm en dan mag ik er ook sneller in.

Daarna de bagage ophalen, door de douane en weer op de band ermee. Nog even door security en we kunnen weer naar de gate. Onderweg nog een boterham met een halve kalkoen erop voor wie er zin in heeft en we stappen al weer in het volgende vliegtuig. We hebben een beetje een warrige piloot die elke keer roept dat we mooi op tijd zijn en zich dan weer moet corrigeren omdat we stil blijven staan of ergens omheen moeten vliegen. Maar uiteindelijk vertrekken we bijna op tijd en na een rustige vlucht van 3,5 uur die snel voorbij gaat landen we in Denver. Een heel nieuw vliegveld dat enorm groot is. We lopen hele einden voordat we bij een treintje komen dat ons naar de aankomsthal brengt. Daar nog even naar de bagageband en we zijn compleet. Met de shuttle van Alamo naar de auto. Daar probeert een mannetje ons nog even allerhande verzekeringen en een GPS aan te smeren, maar die nemen we niet. Op het parkeerterrein staan twee gigantische SUV's waar we uit mogen kiezen. We nemen een witte Chevrolet Suburban. Dat is wel even wennen, want er zitten we twee duizend knopjes aan. Uiteindelijk weten we toch weg te komen. De auto heeft een ingebouwd navigatiesysteem, maar goed dat we er niet voor betaald hebben.

We rijden naar het hotel en parkeren er enigszins moeilijk. De kamers zijn fantastisch en als we onze bagage er gedropt hebben lopen we naar de overkant naar Vinny's Bar and Grill. We nemen allemaal een burger van de een of andere aard met een biertje erbij. Het smaakt allemaal super. Daarna snel naar de kamer, want we vallen om. Het is in NL inmiddels 6 uur op zondagochtend. Weltrusten allemaal en tot morgen.