Italia 2013 Calcata

Vrijdag 19 juli 2013 Vandaag hadden we met Elena afgesproken dat ze om een uur of vier Giorgio zou komen halen en dat we dan naar Calcata, een leuk stadje in de bergen zouden rijden. Het liep allemaal even anders. Er was blijkbaar een leuke jongen in het spel die in Anna was geinteresseerd en andersom. Lorenzo. Dus de meiden hadden bedacht dat ze een hele meute vrienden en vriendinnen uit zouden nodigen en dan naar het strand zouden gaan, zodat Anna en Lorenzo elkaar nog even zouden kunnen zien. En zo geschiedde, want pa en ma willen de ware vakantieliefde natuurlijk niet in de weg staan. We brachten de meiden eerst naar Cerveteri om de lunch die door Elena was gemaakt op te halen en daarna reden we ze naar het strand. Later in de middag zouden ze door Elena weer worden opgehaald, waarna het oorspronkelijke plan in werking zou treden. Wij reden met Thom door langs de kust van midden Italie. Die is daar niet zo spannend, maar na een tijdje kwamen we bij het kasteel van Santa Servera waar Thom twee jaar eerder was geweest. We stapten uit, zochten en vonden de bijbehorende cache en liepen naar de zee. Op het strand was het druk en er waren mooie kleden te koop. We kochten een mooie met olifanten. Daarna naar de bar voor koffie en koek. Met de auto vervolgden we onze weg langs de zee naar Santa Marinella waar we als school sinds dit jaar ook een uitwisseling mee hebben. Leuk stadje, maar kruipdoor sluipdoor zoals alle Italiaanse stadjes. Begrijpen ze nou niet dat je niet twee rijen dik moet laten parkeren op de doorgaande wegen? Na Santa Marinella vervolgden we onze tocht naar Civitavecchia. Dit is de havenstad waar vandaag talloze cruises op de Middellandse Zee beginnen. We komen er bijna niet door en op het laatst komen we ook nog niet bij de haven. We rijden de stad uit en zien uiteindelijk vanaf de heuvels de haven met de cruiseschepen liggen. We rijden door naar Bracciano waar we boodschappen doen en gaan dan naar het huisje terug. Morgen gaan we weg en we willen de spullen inpakken, want vanavond zal het ook wel weer laat worden. Toch is er ook nog even tijd voor een duik in ons zwembad. Om vier uur staan de dames voor de deur. We laten nog even ons vakantieonderkomen zien en rijden dan naar Calcata. Een stadje dat door een aardbeving werd getroffen, onbewoonbaar werd verklaard, maar later toch weer door kunstenaars werd bevolkt. Nu zijn er dan ook talloze winkeltjes met kunstspulletjes. Grappig is dat er een parkeerplaats is die aan een kant door alleen maar Nederlandse autos wordt bevolkt. Blijkt dat het een gezelschap is dat op bezoek bij een Nederlandse kunstenares in het dorpje is. We slenteren wat rond terwijl er rond het stadje een enorm onweer aan het opbouwen is. Als het losbarst gaan we een kopje thee drinken bij een Vlaamse mevrouw die een theehuis heeft. Nogal ongewoon in Italie, maar ach, wat is er wel gewoon in dit land. Als de thee op is, is het onweer wel voorbij, maar de buien nog niet. We gaan snel naar de auto en bedenken dat het leuk is om in Bracciano te gaan eten. We zitten dan halverwege Trevignano en Cerveteri. We gaan naar de Crazy Bull, een Amerikaans steakhouse. Het is inderdaad wel leuk, ze hebben texmex en de juiste burgers en steaks. We nemen taco's, burrito's, ribeyes van 500 gram en een beetje rare, maar wel lekkere, spare ribs. Als alles op is moet er afscheid genomen worden van Elena en Giorgia. Dat valt niet mee, want zij en wij hebben het naar ons zin gehad. We rijden stil naar Trevignano terug. Alles is ingepakt en we kunnen zo aan onze laatste nacht beginnen. Welterusten.