Slovenia 2013 Bovec 3

We beginnen de dag bewolkt, maar al snel klaart het op en stijgt het kwik weer naar normale waarden. We willen vandaag twee plaatsjes in de buurt bezoeken en moeten rond vijf uur weer terug zijn, want Thom en Anna gaan ziplinen. We rijden een stukje en komen dan langs de Boka waterval. Die moeten we natuurlijk bezoeken, want er is ook een cache. En het is een mooie, hoge waterval. De tocht er naartoe is behoorlijk zwaar. Het is 700 meter, maar het blijkt verticaal te zijn. We hebben geen water bij ons en houden het op 2/3 voor gezien. Te heet en te zwaar. Als we beneden terugkijken blijkt dat de tocht naar de bovenkant van de waterval gaat en niet naar de voet. We hebben wel een paar mooie foto's, maar geen cache.

We rijden door en nemen eerst een kijkje in Kobarid, waar we zaterdag ook langs zijn gekomen. Er moet een knekelhuis zijn uit de Eerste Wereldoorlog en dat is natuurlijk interessant. Het knekelhuis blijkt echter afgesloten te zijn met een kerk erbovenop. Helaas. Door naar Tolmin waar een mooi kerkje in de buurt moet zijn. Blijkt nog 7 km over een onverhard geitenpaadje te zijn. Maar het is redelijk goed berijdbaar, dus we wagen het er op. Het gaat prima, het enige probleem ontstaat als er een tegenligger op het pad komt. Gelukkig hebben wij dan de grote auto en de anderen de kleine. Als we 7 km geren hebben komen we bij Javored aan. We moeten nog wel weer 20 minuten steil bergopwaarts lopen, maar dan staan we voor een prachtig kerkje dat door de Oostenrijk-Hongaarse soldaten is aangelegd in deze afgesloten vallei, veilig voor beschietingen door de Italianen. Het interieur van de kerk is zeer bijzonder.

Maar het is al laat en we rijden snel terug naar Bovec voor de zipline. Boven de bgen amgt echter een fantastisch onweer en het duurt nog even voordat ze op pad aan. Ze krijgen hun apparatuur uitgereikt en moeten nog een halfuurtje wachten. Dan vertrekken de kids met een landrover de berg op. Wij blijven achter. Na twee uur staan ze weer op het plein van Bovec. Het was natuurlijk geweldig. We halen kebab bij de plaatselijke kebabkoning annex bakker. Wat opvalt is de haast Amerikaanse vriendelijkheid van het winkel- en restaurantpersoneel. We eten de kebab op aan een picknicktafel in het centrum. Daarna snel naar huis voor de koffie. De Senseo is weer mee. Nog wat ipadden, zitten en dan weer naar bed. Weltrusten.