zaterdag 25 april 2009

Engeland 2009 Het Kanaal over

Om half zes zijn we wakker en om tien over zes staan we op. Iets eerder dan de wekker, maar door alle opwinding kunnen we toch niet meer slapen. We douchen wat en kleden ons dan aan. Ondertussen maken we koffie en thee. We nemen geen ontbijt, want dat doen we wel op de boot. Om precies zeven uur verlaten we het hotel en rijden in de auto over het verlaten Eurocapterrein. Na een paar rotondes komen we op de snelweg. Die rijden we op richting haven. Door de opkomende zon zien we niet zoveel en we nemen bijna de verkeerde afslag op de snelweg. Het komt nog net goed en we draaien richting haven. Daar is het ook al zo rustig. We gaan door de paspoortcontrole die nogal lang duurt voor de vier auto’s die in de rij staan, maar dat komt omdat alle paspoorten gekopieerd worden. Daarna naar het loket van P&O. We hebben geboekt en mogen met onze boarding pass doorrijden naar rij 125. Door het Franse accent van de mevrouw verstonden wij 1 to 5 en we worden heel vrolijk als we vervolgens ook nog een bordje met 1 – 5 zien. We gaan in de rij en staan in rij 1 helemaal vooraan. Als ik de kaart bekijk die je aan je spiegel moet hangen, blijkt er echter 125 op te staan en snel gaan we op weg naar de goede rij. Als we daar aankomen is het precies 7.20 uur en dat is de tijd dat we gaan boarden. We kunnen dus direct aan boord. Als we onze auto geparkeerd hebben en de handrem hebben aangetrokken blijken we een van de laatsten te zijn. We pakken onze spullen en gaan naar boven om het restaurant te zoeken. Daar zijn ze helemaal klaar voor het ontbijt. We zoeken allemaal wat lekkers uit en zoeken een plekje om het op te eten. In het restaurant is het ook al zeer rustig. Het grootste deel is zelfs afgezet om te voorkomen dat het hele restaurant schoongemaakt moet worden. We eten de scrambled eggs met ham en de toast met jam en de thee en koffie met smaak op. Als alles op is, is de boot al een aardig eindje op weg. We gaan naar boven om op het dek te kijken. Het is er niet zo warm, maar we zien Dover al aan de overkant. Anna heeft koude voeten en we gaan dus maar weer naar binnen. Tijd om te winkelen. Voordat we daar aan beginnen wisselen we nog even wat geld in een automaat. Die geeft een hele slechte deal en dat hadden we kunnen weten. We waren nog niet wakker genoeg. Nou ja, het geld dat we verdiend hebben door niet in het hotel te ontbijten maar op de boot is dus al weer weg. En we moeten nog winkelen. Gelukkig vallen de uitgaven daar mee, Chris koopt een boek, Anna gelpennen en Thom een sleutelhanger. Daarna sjokken we nog naar de boeg, maar als we daar zijn zien we dat de krijtrotsen als behoorlijk dichtbij zijn gekomen. Snel nog maar even naar het buitendek. We kijken nog even buiten en gaan dan naar het autodek. We hoeven niet lang te wachten voordat de laadklep naar beneden gaat en we van boord kunnen. Onze eerste meters met de auto door Engeland. Met een grote bocht komen we bij het douanegebouw aan. Daar moet je natuurlijk weer langzaam doorheen. Uiteindelijk komen we er uit en dan is er direct een rotonde om te leren hoe het moet. Die nemen we zonder problemen en daarna komen er nog een stuk of wat. Na nauwelijks vijf minuten te hebben gereden rijd ik alweer van de snelweg af voor een verrassing. We moeten drie en een halve minuut wachten voor een stoplicht en dan mogen we door een tunneltje dat ons bij de Samphire Hoe brengt. Een landfill voor de krijtrotsen gemaakt met het materiaal dat uit de Kanaaltunnel afkomstig is. Er is een natuurgebied op aangelegd waar je leuk kunt wandelen. Er staat een waarschuwingsbord met de mededeling dat de adders actief zijn. We lopen maar even rond over de paden. Christien ontdekt een leuk hek met een bijzondere sluiting. Snel even wat foto’s om het na te kunnen maken. Het is nog vroeg, want we hebben de klokken een uur achteruit gezet door het tijdsverschil. We rijden richting Londen en het is erg rustig om de weg. Als we op de M25 komen wordt het al snel wat drukker, maar dit is dan ook de rondweg om Londen. Toch is het op zaterdag niet erg druk. We rijden lekker door en slaan na verloop van tijd af op de M3. Deze is iets drukker, maar ook hier geen files. Na een klein halfuurtje op deze weg stoppen we voor diesel en wat eten. We gaan eerst tanken, maar dat hadden we beter niet kunnen doen. Je kunt dan maar weer moeilijk terugkomen bij de restaurants. We parkeren op de parkeerplaats voor bussen en caravans en lopen naar het restaurant. Die heeft een food-court. We gaan alle vier voor Burger King. Lekker aan de Whoppers. Als die op zijn nog even naar toilet en een kort bezoek aan de winkel. Dan maar weer in de auto verder. Als we een uur gereden hebben komen we plotseling bij onze tussenbestemming aan. Zonder er erg in te hebben doemt Stonehenge langs de weg op. We slaan rechtsaf (valt nog niet mee als je links rijdt) en rijden naar de parkeerplaats. We kunnen de auto gratis neerzetten en lopen naar de ingang. Daar kopen we een Overseas Visitors Pass die ons een week lang toegang geeft tot alle English Heritage sites. We waren toch al van plan om er daar een hoop van te bezoeken dus dat komt erg goed uit. Met de pas lopen we snel door en krijgen een apparaatje voor een gratis audiotour. Dat geeft een enorme meerwaarde aan het bezoek aan Stonehenge. Anders blijft het toch maar een stapel stenen. Een bijzondere stapel stenen, maar toch. Door de audiotour krijg je (in het Nederlands) veel info over de stenen en de bouwers. Er is nog veel onduidelijk, maar er is ook veel bekend. Stonehenge is een werkelijk bijzondere plek. Waar je ook komt op de wereld, iedereen heeft wel gehoord van deze stenencirkel. Na een uurtje hebben we het allemaal aanschouwd en lopen we terug naar de souvenirwinkel. Daar kopen we een t-shirt en nog wat andere spullen. We kopen ook nog een lekker New Forest ijsje en dan is het weer af naar de auto. Nog een lange weg te gaan. Die weg valt ook niet mee, want eerst gaan we de verkeerde kant op omdat je van Stonehenge niet direct in westelijke richting kunt. Eerst terug naar een rotonde 2,5 kilometer verderop. En daarna is er een hele tijd geen snelweg meer. Over een tweebaansweg kruipen we richting Cornwall. Dat duurt een hele tijd totdat we vlak voor Exeter weer op de snelweg komen. Dan gaat het weer prima. Bij Plymouth over de Tamar Bridge en dan nog maar een klein stukje. We moeten eerst nog even boodschappen doen en rijden daarvoor naar Liskeard. Daar is een grote Morrison supermarkt. Voorzichtig manoeuvreren we naar de parkeerplaats. Dat gaat allemaal prima. Binnen is er een grote afdeling met kant en klare maaltijden en daar halen we voornamelijk Indiaas voer. Een diepvriestasje voor twee personen, een enkele maaltijd voor Thom en iets met kip en aardappeltjes voor Anna. We kopen verder diverse lekkernijen en hebben zo weer een lading in onze kar. Bij de kassa een lekker bedrag en veel tassen. We slepen alles naar de auto en maken ons op voor het laatste stukje naar ons huisje. De Tomtom laat ons over de meest onmogelijk kleine weggetjes rijden. Net breed genoeg voor onze auto en dan nog een tegenligger ook. Gelukkig gaat alles goed en na een kwartier komen we bij ons huisje aan. Van buiten ziet het er heel leuk uit en van binnen is het fantastisch. Alles er op en er aan, alleen geen internet. Maar de keuken is prachtig, de zitkamer is idyllisch en de rest is ook mooi. Alleen de verwarming is lastig te bedienen en de warmwatervoorziening is nog een probleem. Maar dat zoeken we allemaal wel uit. We beginnen maar snel met het uitpakken en daarna met eten maken. Het zijn typische kant en klaar maaltijden met een fletse smaak. We eten niet alles op. Na het eten nog even een wandelingetje naar de rivier. Het is een estuarium dat bij vloed volloopt en bij eb weer leeg. Als wij er zijn is de waterstand net op z’n hoogst geweest. Het pad dat we op zouden moeten is onder water gelopen. Via een omweg komen we toch op een hoger gelegen pad. We wandelen een stukje langs de rivier, maar keren toch weer om. Het wordt donker en we hebben geen licht bij ons. Als we terugkomen bij het ondergelopen stuk is dat al weer bijna droog. In het huisje maken we koffie en thee. Thom zoekt een film uit die gestart wordt (Indiana Jones en de Crystal Skul) en ik tik dit verhaaltje. Daarna lekker slapen.

Weer: Eerst zonnig, maar koude wind. Later regen in Cornwall.
Eten: Indiaas uit de supermarkt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten