Na de versnaperingen beginnen we aan een wandeling. Na aanvankelijk
bijna via een skipiste naar beneden te zijn gedenderd, kiezen we toch een
andere route naar beneden die wat langer duurt. Er worden vier kilometer
belooft en de kinderen zetten er meteen de vaart in. Ze rennen een stuk vooruit
waardoor ze de eerste afslag missen. Gelukkig is Pim niet meegerend, dus die
gaat er achteraan om ze terug te halen. We lopen over een bospad als maar naar
beneden totdat we bij restaurant Auerhahn komen. Daar nemen we weer een ander
pad dat ons langs een serie van zes leuke stuwmeertjes voert. Deze zijn al
honderden jaren geleden aangelegd om te dienen voor de aandrijving van
apparaten in de mijnen in de buurt. Nu kun je er prachtig wandelen. Bij het
derde meertje is een camping en je kunt
er even rustig zitten. De kinderen gooien stenen in het meer. Op een bankje
eten we een appeltje en een koekje. Bij het vierde stuwmeertje moet een cache
liggen, maar gezien de aanwijzing, een duikbril die achter een boom verstopt
ligt, zul je deze cache uit het water moeten halen. Daar is het veel te koud
voor, dus we geven het maar snel op. We lopen nog wel even langs de plek waar
vroeger houtskool gemaakt werd. Daar hebben we gisteravond ook gezocht naar een
cache. Met de extra aanwijzing dat hij door kinderen ook makkelijk gevonden kon
worden, hebben we hem zo. Hij zit onder een plank geklemd. Avalon haalt hem
tevoorschijn. Na het invullen van het logboek gaan we terug naar ons huisje. We
zijn er al weer vlakbij. We schuiven aan voor een lunch, want van dat gewandel
krijg je wel honger.
Na de lunch trekken de oudjes zich terug voor een tukje. De
kinderen spelen verstoppertje rond het huis. Op de meegebrachte wereldontvanger
is radio 1 te ontvangen en ik luister naar de ontknoping van de
voetbalcompetitie. Spannend is het wel. Om de vijf minuten is er een andere
ploeg virtueel kampioen, maar uiteindelijk is het PSV die aan het langste eind
trekt. Jammer dat we het gezicht van van Gaal niet kunnen zien.
Als iedereen weer is bijgekomen pakken we de auto en rijden
naar Goslar. Dat is niet zo ver weg. We parkeren op de Kaiserplatz en dat
blijkt gratis te zijn. Pim ziet zijn kans schoon en schiet weg met de GPS. Hij
hoopt deze keer Avalon voor te zijn en dat lukt. Voordat die in de gaten heeft
dat er een cache in de buurt is, heeft Pim hem al te pakken. Dat gaat goed. Dit
is de vijfde in de Harz en de stand is 3 – 2 voor Avalon. We lopen de stad in,
maar komen niet ver, want we zien een winkel waar ze heksen verkopen. De
kinderen zoeken er allemaal 1 uit en we kopen er ook 1 voor Joost. Dat duurt
een tijdje. Als we verder lopen zien we erg veel mooie vakwerkhuisjes. De stad
ligt niet voor niets aan de Duitse Fachwerkstrasse. De binnenstad met de
Marktplatz is in gereedheid gebracht voor Walpurgisnacht dat morgen gaat
plaatsvinden. Een groot Heksenfeest dat in de hele Harz gevierd wordt. Er staat
een grote, lelijke tent midden op het plein en die ontneemt het zicht op de
mooie gebouwen. We lopen wat rond, maar vinden niet wat we zoeken. We gaan
terug naar de Marktplatz en gaan naar binnen bij restaurant Butterhanne. Daar
hebben ze Gutburgerliche Kuche, iets dat garant staat voor grote schnitzels en
andere Schweinebraten. Ze hebben ook een aparte aspergekaart en daar hebben we
wel oren naar. We bestellen allemaal iets lekkers en geheel in Duitse traditie
hoeven we daar niet lang op te wachten. Chris ziet af van de asperges als
blijkt dat ze geen ham meer hebben. Dat is inderdaad jammer. De kinderen hebben
allemaal iets lekkers, alleen Thom heeft een soepje dat naar spaghetti-saus
smaakt. We nemen geen toetje, maar gaan na afloop op zoek naar een ijsboer. Die
staat vlak in de buurt, maar vraagt veel te hoge prijzen. Dan maar even verder.
We lopen door een mooi straatje met een beek erdoor en veel vakwerkhuizen. Erg
aardig. Na een tijdje lopen we terug in de richting van de auto over de oude
verdedigingswal. Halverwege komen we bij de Zwinger waar weer een cache
verstopt moet liggen. De kinderen kunnen hem niet vinden, dus uiteindelijk komt
Christien er aan te pas. Die heeft hem zo te pakken. Weer een microotje. Daarna
lopen we richting auto. We rijden nog even wat rond op zoek naar een ijsje,
maar als we dat niet vinden, rijden we terug naar Bockwiese en het huisje. Daar
gaan we allemaal aan tafel voor thee en koffie en een spelletje 31. Het wordt
steeds later en rond een uur of tien gaan de kinderen een voor een naar bed. De
computer gaat aan en ik tik dit verhaal. Coen en Tineke maken nog een sudoku en
dan is het kwart voor elf. Tijd voor bed.
Weer: zonnig en onbewolkt, 13 graden (koude wind)
Eten: asperges met boter, asperges met schnitzel, rahmschnitzel,
schweinestuckchen, kipfilet, repelsteeltje en tomatensoep met pommes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten