Woensdag 23 augustus 2006:
We staan allemaal vroeg op, want we gaan de as van Leigh
uitstrooien. Er worden grote hoeveelheden voedsel voorbereid. Iedereen stouwt
de rugzakken vol voor een wandeling op Mt. Hurricane. We rijden met de auto
naar de trail. We zijn met 14 personen, want buurman Joe is ook mee.
Aanvankelijk is het een rustige wandeling, maar het gaat na een hutje langs de
beek al snel stijl omhoog. De groep valt aardig uit elkaar. Thom loopt
voortdurend voorop. Hij wandelt hier stukken harder dan in Nederland. Dat
belooft wat. Na een wandeling van bijna 2 uur bereiken we de top van Hurricane.
Daar hebben we een prachtig uitzicht naar alle kanten van de Adirodacks en
zelfs naar de staat Vermont. We eten eerst de lunch en daarna lopen we naar een
plekje aan de rand van de berg. Daar houdt Dirk een korte ceremonie en we
strooien allemaal een beetje van de as van Leigh uit. Veel tranen. Thom moet
erg huilen en is op de berg ontroostbaar. Na een kwartiertje nemen we afscheid
en beginnen aan de terugtocht. Thom wordt langzaam weer beter en loopt alsmaar
voorop in een lekker tempo. We komen dan ook als eerste aan bij de hut bij de
beek. Het duurt niet lang voordat de anderen er ook zijn. Er komen twee
wandelaars aan die in de hut willen overnachten en ons daar zien zitten. Ze
zijn lichtelijk teleurgesteld, want ze zien hun droom in rook opgaan. Laurie
zegt dat we niet van plan zijn om te blijven. Ze laten hun spullen achter en
gaan de berg op. Wij lopen met zijn allen rustig naar de auto. Als we in Keene
aankomen rijden we langs de ijsboer. Daar nemen we een heerlijke ijsco. Daarna
terug naar het huis voor een bij elkaar geraapte maaltijd met karbonade en
stukjes corn. ’s Avonds met de jongens een potje 31’en. Daarna naar bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten