Woensdag 27 maart 1985:
Vroeg opgestaan en direct op weg naar de Grand Canyon. Dit
was 30 mijl rijden dus ongeveer 1 uur. Het leuke van de Grand Canyon (of één
van de leuke dingen) is dat het niet een spleet tussen twee bergen is, maar een
canyon in een hoogvlakte. Voor je het weet sta je ervoor. Moet je nagaan hoe de
Spanjaarden zich voelden toen ze er ineens voor stonden. Toen wij bij Mather
Point aankwamen hadden we ook niet in de gaten dat we er waren. Iedereen riep:
“Dit is het nog niet”. Maar het was het
wel. Van Mather Point zijn we naar Yavapai Point & Museum gegaan. Via de
Grand Canyon Village en Verkamp’s Gift Shop zijn we toen in westelijk richting
gegaan. Het weer werkte wel tegen, want als het zonnig is, is het allemaal nog
twee keer mooier. Het was dus zwaarbewolkt en het stormde nogal. Nadat we de
westelijke route van de South RIm hadden gedaan zijn we weer naar Grand Canyon
Village gegaan en hebben daar wat gegeten. Daarna zijn we de oostelijke route
gaan doen. Deze is langer maar er zijn veel minder uitzichtpunten. Toen we op
het oostelijkste punt, Devils Rock, aankwamen was de weg afgesloten. Als het
verkeer moest terug: “Due to high winds and multiple accidents”, volgens een
politieagent. Dat kwam ons nogal ongelegen, want nu konden we niet direct het
Navajo-reservaat in, maar moesten we dezelfde weg terug en dan naar Flagstaff.
Om ongeveer 19 uur waren we in Flagstaff en daar hebben we een kamer genomen in
de Red Roof motel. Voor het eerst weer eens een sappig prijsje ($22). ’s Avonds
hebben we gegeten bij Big Boy restaurant en na nog wat tv gekeken te hebben,
naar bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten