Donderdag 21 maart 1985:
Om ongeveer half tien werden Chris en ik door mijn ouders
naar Schiphol gebracht. Coen en Tineke waren al om kwart voor negen met de
trein vertrokken. Om 11.15 uur waren we allemaal op het vliegveld. Na onszelf
en de bagage te hebben ingecheckt zijn we koffie gaan drinken. Om ongeveer 12
uur hebben we afscheid genomen van pa en ma en verdwenen we door de douane. Bij
de tax-freeshop hebben we sigaretten, shag, parfum, jenever en films gekocht en
daarna zijn we het vliegtuig ingegaan. Deze vertrok om 12.25 uur. (De hierboven genoemde tijden kunnen niet
allemaal kloppen, boarding begon om 11.45 uur, dan ga je niet om 12 uur nog
eens door de douane om te shoppen). Met mijn handjes samengeknepen stegen
we op. Dit is een geweldige ervaring; ik zal het hier verder niet beschrijven.
Een uur nadat we waren opgestegen kregen we al een maaltijd voorgezet. Niet
veel maar wel lekker. Verder kreeg je koffie en frisdrank zoveel je wilde.
Zeven uur laten, om 14.25 uur landden we in New York/Kennedy Airport. Nadat we
uitgestapt waren moesten Tineke en ik eerst door Immigration heen. Daar moet je
al in het vliegtuig ingevulde formuliertjes met daarop je naam en wat je
invoert invullen. Immigration was geen probleem en daarna de bagage van de
carrousel afhalen en door de douane. Omdat we vier uur moesten wachten op het
vliegtuig naar Miami zijn Chris en ik maar even het vliegveld overgewandeld,
hebben we kiosken bekeken en hebben we eerst koffie gedronken in het
internationale gebouw van TWA en daarna in het “domestic” gebouw. Voor we daar
naar binnen mochten moesten we eerst door een security check, bagage werd
doorgelicht en zelf moesten we door een poortje dat “biept” als je een te groot
metalen voorwerp bij je hebt, meestal is een armband al genoeg. Na de koffie
een vertraging van een half uur vertrokken we met een Boeing 727 naar Miami,
Fla. Het was 19.30 uur NY tijd, maar voor ons was het inmiddels half 2 ’s
nachts. Op het vliegtuig werd ons verteld dat het in Miami bewolkt was en dat
het regende. Toen we op het vliegveld aankwamen tikte de regen dan ook tegen de
ramen van het vliegtuig. We trokken gauw al onze kleren weer aan die we nog bij
de hand hadden van ons vertrek uit Nederland. Ook de regenjassen ging er
overheen. Dat hadden we beter niet kunnen doen, toen we buiten kwamen bleek het
warmer te zijn dan het in Nederland ooit geweest is. Met een taxi zijn we naar
ons motel gereden. De Days Inn. Daar zijn we naar onze kamer gegaan en direct
gaan slapen, het was voor ons ook al weer 5 uur ’s morgens. 23 uur Miami tijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten