Zes- (of meer) rivierentocht 2022 Dag 6 Rinteln - Bad Karlshafen

 Wat een prachtige fietsdag was het weer. De temperatuur bleef rond de 20 graden en de wind was grotendeels in de rug. En dus schoten we vandaag mooi op. Zo mooi, dat we onze bestemming nog hebben aangepast en er 20 kilometer extra bovenop hebben gefietst.
We begonnen natuurlijk weer met het ontbijt. Dat was weer groots. Toch is het ook overal zo'n beetje hetzelfde, dus ik wist al dat ik een broodje kersenjam en een broodje metworst ging eten. De koffie stond ook al klaar evenals de scrambled eggs en de spek en worstjes. Sapjes, yoghurt en vruchten ontbraken ook niet. Heerlijk allemaal, maar het is overal hetzelfde. Hoe komt dat toch? Nergens een gebakken ei of een omeletje. Nergens havermout. Het is vast teveel moeite of niemand neemt het ooit. Behalve ik dan. Nou ja, we hebben weer lekker gegeten en alleen een kniesoor die zich afvraagt waarom het overal altijd hetzelfde is.
Na het ontbijt pakken we de fietsen uit de mooie fietsenkelder. Het is goed voor elkaar in dit hotel. Was het met de gordijnen ook maar zo. Die zijn flinterdun en zelfs de normale straatverlichting schijnt er helder doorheen. We zijn dus vanmorgen bij het krieken van de dag wakker geworden. Ook wel weer mooi, want nu kunnen we vroeg op pad. Om 8 uur zitten we op de fiets en begint onze tocht. Om half tien zijn we in Hameln, zonder dat we de weg daarnaartoe hoeven te vragen. Het gaat vanzelf, Lidwientje. We fietsen Hameln in, want omdat het nog geen 10 uur is, mag je nog overal fietsen. We zoeken de rattenvanger en vinden hem ook. We vinden ook een konditorei en drinken koffie met wat lekkers. Hadden we niet net het ontbijt op? Nou ja, het zal de routine wel zijn. Om 10.02 uur stappen we weer op de fiets en rijden Hameln uit. Maar dat gaat zo maar niet, want je mag maar tot 10 uur fietsen. De gehele, oudere, bevolking van Hameln blijkt te zijn uitgelopen om ons bestraffend toe te spreken. Als ik moet lachen om het feit dat we vanaf drie kanten tegelijk boos worden benaderd, is de boot helemaal aan. Demonstratief fietsen we nog een stukje door en stappen dan netjes af, zoals het hoort. Om de hoek is een rustig straatje dat weer naar onze route leidt, dus we stappen daar maar weer op de fiets en vervolgen onze tocht naar het zuiden. De Weser wordt steeds smaller en het landschap wordt steeds mooier. In Bodenwerder bezoeken we de Penny Supermarkt en kopen er broodjes en beleg voor de lunch. We spreken af dat we na 70 kilometer lunchen. Dat is natuurlijk een behoorlijke afstand om voor de lunch al gedaan te hebben. Maar toch lukt het. We vinden precies na 70 km een mooie picknickbank. Daar eten we de broodjes op. Als we verder rijden zijn we nog maar 10 kilometer van Holzminden verwijderd. Daar zijn we vorig jaar ook geweest, want hier kruist de R1 de Weserradweg. Bij de Hafenkrug, een terras aan de Weser, drinken we thee en een Radler. Van die laatste word ik wat overmoedig, want als ik naar het geboekte hotel kijk op de Booking app dan blijkt dat ik die nog tot 18 uur kan annuleren. En dat betekent dat we nog verder kunnen fietsen vandaag dan de geplande 97 kilometer. Ik boek een hotel in Bad Karlshafen en annuleer die in Boffzen. Het nieuwe hotel ligt zo'n 20 kilometer verder. Ik bedenk me pas later dat de accu van mijn fiets al behoorlijk leeg begint te raken. Ik blijk nog 27 procent te hebben, genoeg voor nog eens 27 kilometer. Maar of het ook de hele afstand dekt? We fietsen verder naar Hoxter waar we vorig jaar nog tevergeefs geprobeerd hebben om iets aan de remmen van de Gazelle te laten doen. Hoxter blijkt verbouwd te worden, want het fietspad langs de Weser ligt er helemaal uit. We moeten dus extra kilometers maken om de stad heen. Even later fietsen we weer rustig langs de rivier. Als de batterij onder de 20 procent komt, merk je wel dat de ondersteuning minder wordt. De laatste kilometers moet ik dus behoorlijk bijtrappen, maar uiteindelijk komen we met ondersteuning toch in Bad Karlshafen aan. Het hele stadje is wit geverfd en er is redelijk wat toerisme. Het hotel is vrij basic, we hebben de laatste kamer.
Na het douchen gaan we een rondje door het stadje om te kijken wat er te eten is. Het wordt Gasthaus Carl die zichzelf aanprijst als Schnitzel Koning. Duidelijk wat je hier moet bestellen. Je kunt het gewicht van de de schnitzel opgeven. Na het eten lopen we nog een rondje rond de haven waar mooie witte panden te vinden zijn. Daarna terug naar het hotel. We zijn moe, maar ik moet nog een verhaaltje tikken en een filmpje maken. Snel dan maar.