We zijn niet heel vroeg uit de veren in Le Treport. Het bed in hotel de Calais slaapt prima. In de nacht is de wind wat gaan liggen en dus is het iets rustiger. Het ontbijt genieten we met uitzicht op zee. Het is niet zo uitgebreid als in Brugge, maar toch is het prima te doen. Er is Frans stokbrood en dat maakt alles goed. Na het ontbijt pakken we onze spullen en we manouvreren de auto door het uiterst smalle toegangspoortje van de parkeerplaats van het hotel. Dat lukt. We rijden in Le Treport eerst nog even naar de zee. Daar waait het nog steeds volop. We kijken even naar de hoge krijtrotsen en stappen dan weer in de auto. We rijden binnendoor naar Dieppe en als we daar langs de haven gereden zijn gaan we door naar Fecamp. Ook daar weer even langs de haven en aan zee kijken, maar ook hier snel weer door. Het waait te hard om even buiten te kijken. Onderweg stoppen we bij een grote LeClerc supermarkt. Eerst koffie met een eclair en dan even wat inkopen. Water, bier en sirop. Verder komen we niet. We zijn niet slim genoeg en vergeten een lunch in te kopen. We rijden door naar Etretat. Daar parkeren we de auto vlak bij zee. De golven zijn erg hoog en af te toe komt het zelfs boven de kademuur uit. Spectaculair, maar zo krijg je wel de zee over je heen. Bril en autoramen worden er zo niet beter op. We lopen wat door het stadje en komen een bakker tegen. Die heeft wel lunch. Heerlijke stokbroodjes met ham en kaas. We lusten wel wat en eten de stokbroodjes al wandelend naar de auto op. We stappen in en proberen naar boven te rijden om het beroemde uitzicht van Etretat te kunnen fotograferen. Dat valt tegen, want je kunt er niet meer met de auto komen. We parkeren uiteindelijk beneden aan de heuvel en wandelen dan naar het uitzichtspunt. De zon, die al weer een paar uur heeft geschenen, is jammer genoeg weer achter wat sluierbewolking verdwenen, maar verder is het goed weer. We maken wat foto's en lopen dan weer terug naar beneden. In de auto belt Chris even naar huis, want we horen berichten over overstromingen in Groningen en Drenthe. Gelukkig valt het thuis mee. We rijden nu in een stuk naar Honfleur, een leuk stadje aan de andere kant van de Seine. We parkeren en lopen de stad in. Leuke straatjes en veel vakwerk huizen. Aan de haven drinken we koffie en thee en daarna maken we een rondje rond de haven. Erg aardig. De kerk is van hout en is schitterend. Ondertussen zoeken we ook nog een hotel. Dat valt niet mee, want de keuze is reuze. We vinden er uiteindelijk een in Trouville sur Mer een stadje 15 kilometer verderop. Met de auto een klein half uurtje. Trouville blijkt nog een behoorlijke stad te zijn met een heus en enorm casino. We parkeren de auto langs de weg en wandelen met onze rolkoffers naar het hotel. Dat ziet er prima uit. We krijgen een kamer met een groot bed en eten daar wat chips. Het is inmiddels donker en tijd om te gaan eten. We lopen wat rond door het centrum. De meeste restaurants zijn in dit jaargetijde gesloten en de anderen zijn vrij duur. 30 a 40 euro voor een menu vinden we toch wat te grijs. Uiteindelijk lopen we tegen Le Bolee Normande op. Een restaurant ter grootte van een huiskamer. Ze bieden een menu aan voor 15 euro met drie gangen. Dat zijn prijzen van 20 jaar geleden. En het eten is nog prima ook. Chris heeft een heerlijk pate, een volkoren pannenkoek met ham, ei en kaas en een creme caramel na. Ik heb een salade met ei, een biefstuk met friet en twee bolletjes ijs na. We smullen ervan. We drinken een halve liter cider erbij om het weg te spoelen. Na het eten rollen we terug naar het hotel en kruipen in bed. Morgen weer vroeg op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten