dinsdag 29 juli 2014:
Moe maar voldaan zijn we een half uurtje geleden teruggekomen uit Londen. Dit keer waren we op tijd wakker, maar was de melk op. Dus eerst nog even melk halen bij de Sainsbury Local (met de auto is dat 3 minuten) zodat iedereen kan ontbijten. Daarna op tijd weg langs de bekende weg naar London. Dat gaat zonder oponthoud, we rijden ongestoord door naar de parkeerplaats van de O2. De automaat heeft ook geen geheimen meer, dus we hebben zo een kaartje en kunnen naar de metro. We nemen dit keer direct de metro, want de boot duurt wat lang en bovendien gaan we naar een bestemming waar de boot niet komt. Eerst Travelcards halen. Een enkeltje met de Underground kost 4,70 en een dagkaart kost om half elf 8,90. Na half twee zelfs nog goedkoper. Dus snel voor iedereen een dagkaart en hup de metro in. Met een keer overstappen brengt die ons naar de eerste attractie. Thom had dit opgespoord op internet, een soort winkelcentrum met leuke winkels, opgebouwd uit zeecontainers die zwart geschilderd zijn. De Boxmall heet het. Best wel aardig gedaan en er omheen zit een buurtje dat het wel gaat doen. Daarna weer de metro in en naar het volgende punt, de Camden Lock Market. Deze heeft Christien uitgezocht. Het begint bij Camden Road en ziet er eerst nog wat vreemd uit. Veel goedkope t-shirts en andere souveniers, maar als je de sluizen voorbij bent begint de echte leuke markt. Bijzondere plek langs en onder de spoorweg. Overal zijn kleine winkeltjes te vinden, elk nisje wordt gebruikt. Hoogtepunt zijn de visjes die aan je voeten knabbelen om het eelt af te knagen. Chris en ik stoppen onze voeten erin, de kinderen durven (nog) niet. Daarna pakken we de metro naar Harrods. Leuk om te zien, maar wel een culture shock. Duur, duur en nog eens duur. En niet gewoon duur...... nee, extreem duur. We kijken naar een tv van 35000 pond, zien een onderwaterscooter voor 13000 en bij de sieraden kijken we maar niet eens. De winkel zegt dat ze alles verkopen en dat lijkt ook wel zo te zijn. Een hele afdeling met spionagespullen en een miljonairsgallerij. Je kijkt hier je ogen uit. Op de wc wordt je na het handenwassen netje een handdoekje aangereikt.........
Uiteindelijk ontvluchten we deze decadente zaak waar vooral de rijken der aarde komen winkelen. Vliegtuigen vol uit Bahrein en dergelijke oorden komen hier tegenwoordig.
Wij pakken de goedkope metro een stationnetje verder die ons naar Hyde Park brengt. We gaan even in het park zitten met een ijsje en lopen dan door het park naar Oxford Street. Dit is de grootste en drukste winkelstraat van Londen. De meisjes duiken direct de Primark in, maar veel tijd hebben ze niet nodig, want ze zijn doodmoe. Wij lopen even naar Marks en Spencers en de Selfridges, een winkel die kwa prijzen niet onder doet voor Harrodds. Maar ook wij hebben het zo langzamerhand wel gehad. De voeten zijn moe en doen, ondanks de visjes, pijn. We gaan snel de metro in en doorkruisen de hele stad. Met twee keer overstappen komen we uiteindelijk bij de kabelbaan aan die ons over de Thames terugbrengt naar de O2 en de auto. Snel nog even de navigatie ingesteld op de dichtstbijzijnde McDonalds, daar wat gegeten en ... hup.... in een klein uurtje weer naar huis. Daar duikt iedereen direct het bed in, behalve uw schrijver van deze moderne Canterbury Tales. Maar die gaat zo ook naar binnen en dan naar bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten