We staan om 7 uur op, want we moeten de trein in Chiusi halen om naar Rome te gaan. Na een snel bakje cornflakes gaan we naar de auto en rijden naar de parkeerplaats vlak bij het station in Chiusi. Er is nog plek genoeg, dus dat valt mee. Door een tunneltje onder het spoor lopen we naar het stationsgebouw en halen kaartjes voor de trein van half negen. Die blijkt al direct een vertraging van 20 minuten te hebben. Lekker Italiaans. We schrijven nog even ansichtkaarten en kijken wat rond op het station. Als de vertrektijd in de buurt komt gaan we naar het perron. Het weer is stukken beter als gisteren. De zon schijnt en de temperaturen kruipen omhoog. Als de trein voorrijdt is stappen we in en we vinden nog makkelijk een paar stoelen. Er zijn onderweg niet veel stops, maar bij de stations waar we wel aanleggen komen er elke keer veel mensen bij. De laatste halte voor Rome is Orte en mensen die daar instappen moeten staan. Er zijn ontzettend veel Nederlanders aan boord, maar ook de Italianen zijn ruim vertegenwoordigd. Na een uur en drie kwartier komen we bij Rome aan. Het laatste stukje is nog wat ingewikkeld en we staan nog een tijdje stil met het station in zicht. Maar uiteindelijk komen we dan toch op Roma Termini aan. Als we uit de trein zijn, gaan we eerst op zoek naar een toilet. Die vinden we op de benedenverdieping waar je voor 70 cent gebruik mag maken van de wc. Als we dat gedaan hebben lopen we het station uit in de richting van de via Cavour die naar het Colosseum leidt. We lopen er een minuutje of tien over en doemt het Colosseum voor ons op. Nog even kijken hoe we de drukke straat overkomen, maar dan staan we toch aan de voet van dit prachtige bouwwerk. Het is er nogal druk. Als we bij de ingang komen staat er ook al een behoorlijke rij. We sluiten aan en moeten een half uurtje wachten voor erin kunnen. Kosten zijn 11 euro en de kinderen mogen gratis. Als ze tenminste uit de EU komen. Binnen in het Colosseum is het natuurlijk prachtig, maar er zijn ook erg veel mensen. We lopen een keer langs de benedenring en gaan dan op zoek naar de bovenring. Daar ook een rondje en dan weer naar beneden. Al met al zijn we wel een uurtje zoet. Als we er weer uitkomen, kopen we eerst wat flesjes water en een beignet. Die peuzelen we op een grasveldje op. Daarna gaan we op zoek naar de ingang van het Forum Romanum. Eerst aan de verkeerde kant, want wat vroeger de ingang was, is nu de uitgang. Als we uiteindelijk de ingang hebben gevonden lopen we het Palatijn op. Boven op deze heuvel staat het paleis van Keizer Augustus met uitzicht over Rome en het Circus Maximus, een prachtig bouwwerk. We kijken er uitgebreid rond en lopen van naar Villa Mills met de mooie sinasappelbomen. Daarboven heb je een mooi uitzicht op het Forum Romanum. Helaas zien we ook dat je nergens meer bij mag komen. We zijn hier 26 jaar geleden geweest en toen liepen we met z’n tweeën door het Forum en mocht je overal tussendoor. Nu zijn er een paar paden en daar moet je op blijven. We dalen af naar het Forum en proberen een cache te vinden. Helaas, te moeilijk voor ons. Daarna door naar de uitgang. Het is inmiddels behoorlijk warm geworden. We lopen langs de andere keizerlijke fora in de richting van het Forum Trajanum, want Thom moet de Zuil van Trajanus zien, waar hij geschiedenisles over heeft gehad. Hij is wat teleurgesteld, want het monument wordt gerestaureerd, zodat je er niet direct omheen kun lopen. Maar we staan op vijf meter afstand en hebben er een uitstekend zicht op. Thom krijgt er maar geen genoeg van en bestudeerd de afbeeldingen op de zuil nauwkeurig. Daarna lopen we weer verder en gaan op zoek naar een plek om wat de drinken. We volgen vanaf Piazza Venetia de bordjes naar de Trevi fontein. Onderweg doen we nog wat souvenirwinkels aan Thom koopt nog een mooie sleutelhanger en Anna een zilveren vingerhoed. Dan komen we bij de Trevifontein. Ook hier een waanzinnige drukte. Wat is er aan de hand in deze stad? Is dit altijd zo? Even om de hoek bij de Trevi gaan we op een terrasje zitten en bestellen koffie met wat lekkers. Dat gaat er prima in. De prijzen zijn ook alleszins redelijk dus ook dat zit goed. Als we uitgerust zijn lopen we weer verder. Op de volgende hoek zit een Burger King dus daar ook maar even naar binnen. Ze hebben geen milkshakes, maar we nemen allemaal een slappe hamburger met wat frietjes en slappen onion rings. Dat gaat er wel in. Daarna lopen we weer door naar de Piazza Espagna voor de Spaanse trappen. Die liggen er met de paarse bloemen prachtig bij. We kijken even rond, Thom beklimt de trappen en daarna gaan we het metrostation in voor een bezoekje aan de St. Pieter. We lopen vanaf het metrostation in de richting van het St. Pietersplein en zien de Zwitserse garde die het Vaticaan bewaakt. We steken de grens van Vaticaanstad over en sluiten aan in de rij die de St. Pieter wil bezoeken. Onze bagage wordt weer gecontroleerd op scherpe voorwerpen en explosieven, maar als blijkt dat we die niet hebben, mogen we doorlopen. Binnen is alles groots en prachtig. De piëta van Michelangelo is prachtig. Anna moet een plasje en gaat met Chris op zoek naar de wc. Als ze terugkomen bezoeken we de rest van de kerk. De vorige keer kon je ook de crypte nog is, maar dat is niet meer mogelijk. Het is een imposant gebouw, maar dat moet natuurlijk ook voor het belangrijkste gebouw van de katholieke kerk. Als we het gezien hebben, lopen we over het plein weer terug in de richting van de metro. We hebben zere voeten en zijn moe. We nemen dus de metro naar het station met de bedoeling de trein van 21.00 uur te nemen. Als we op het station zijn, hebben we nog een uurtje, dus eerst tijd voor koffie. Als we die ophebben gaan we naar de winkel voor wat chips. Onderweg valt op dat onze trein niet in het rijtje van de vertrekkende treinen voorkomt. Snel even kijken op de elektronische kaartjesmachine en dan blijkt dat ie helemaal niet gaat. Da’s nou ook wat. Blijkbaar rijdt deze trein niet op de dag voor een feestdag (?!). Dan de volgende maar. Die blijkt echter niet van Termini te vertrekken, maar van Tiburtina. Dat betekent dat we eerst met de metro moeten. Snel nog even wat chips kopen en dan met de ondergrondse naar Tiburtina. Typisch oud Italiaans station compleet met dronkaards en zwervers. We gaan in een wachtzaaltje zitten en het duurt niet lang voordat blijkt dat ook deze trein vertraging heeft. Niet al te lang, maar toch. Thom en ik verkennen het station een beetje. Om 10 uur lopen we naar het perron. Het is alweer behoorlijk druk. Als de trein binnenrijdt zijn we als eerste in de trein en zoeken een coupé met vier plekken. Die vinden we direct. Het is de expresstrein naar Bolzano en hij rijdt goed. Zonder gehobbel of veel lawaai rijden we weer naar Chiusi waar we precies op tijd aankomen. De vertraging is dus weer ingelopen. We lopen naar de auto en rijden naar de camping. Om half een ligt iedereen in bed.
Weer: droog, half bewolkt, 20 graden
Eten: van alles wat, BK, tosti, etc.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten