Zaterdag 6 april 1985:
Vandaag was de grote dag. De hele ochtend zijn we bezig
geweest met voorbereidingen voor het feest. Stoelen en tafels neergezet,
balonnen opgeblazen, drank klaargezet. Om een uur of half elf zijn Chris en ik
er even tussenuit gepiept om met een kano op Lake Quinault te gaan varen. Dit
was een fantastische ervaring. We waren de enigen op een spiegelglad meer, het
was doodstil, je hoorde alleen het spetteren van de peddels, de zon scheen en
her en der staken toppen van boomstammen uit het meer omhoog. We hebben
aangelegd bij een stroompje dat het meer inliep, daarna zijn we weer teruggevaren.
Om 13 uur begonnen de gasten te arriveren. Ik was gecharterd om de cadeaus in
ontvangst te nemen. Een fluitje van een cent, want iedereen legde het maar op
een bed. En het enige wat ik moest doen was vragen of ze hun naam ook bij het cadeau
hadden gevoegd. Dit had iedereen gedaan. Om ongeveer half drie begon de
eigenlijke ceremonie. Dirk en Leigh zongen een lied dat ze uitgekozen hadden en
een soort dominee hield een verhaaltje. Hierna moesten de ouders naar voren
komen en werden kaarsen aangestoken. Dirk en Leigh legden een zelfgeschreven
verklaring af en daarna werden ze in de echt verbonden. Hierna kwam Leigh’s
huwelijkskado voor Dirk, een paraplu met daaraan 1000 door haarzelf gevouwen kraanvogels.
Toen was het tijd voor felicitaties en champagne. Het was nogal warm en er werd
veel getoast, zodat ik nogal eens nieuwe champagne moest halen. Hik. Na de
champagne was het tijd voor de bruidstaart. Dit was een echte worteltjestaart.
Maar lekker. Vervolgens werd er gevolksdanst (square dancing) volgens oeroud
Amerikaans recept. Dit was geweldig vermoeiend en je kreeg er enorme dorst van.
Tussen het volksdansen werden er verschillende acts opgevoerd door de
VanderMeulens, Klynn-Woods en de mensen uit Dirks Lab. Na het volksdansen was
het tijd voor de act van de VanderWals. We deden vijf liedjes over Dirk en Leigh
in een koorjurk, Volendammer mutsjes en klompen. Daarbij werd een diashow
vertoond. Dit sloeg in als een bom. Hierna was het etenstijd. Volgens oud
Amerikaans gebruik had iedereen iets te eten meegenomen en dat werd een
heerlijk diner tesamen. Coen en Tineke hadden gezorgd voor 50 pond (22,5 kilo)
zalm. Dit kostte de luttele som van $150,-. Niet iets om elke dag te doen dus.
Maar het was heerlijk. Deze zalm hadden we overigens vrijdagmorgen op de Pike
Place Market gekocht. Na het eten was het al donker en verschillende gasten
togen naar huis. Er was nog een gezellig samenzijn in Tom’s huis. Maar om 11
uur zijn Chris en ik naar bed gegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten