Na het ontbijt maken we een programma voor vandaag. Eerst gaan we naar Gare de Lyon. Dit is het treinstation naar het zuiden. We willen wel weer verder want we zijn al weer vier dagen in Parijs. Als we met de metro op Gare de Lyon komen zien we een geweldig mooi modern station met barretjes, mooie stoelen, betegelde wanden en een mooi achtergrondmuziekje. Nadat we enige roltrappen op zijn gegaan koen we op het station. Eerst maar vragen of er iemand achter het loket zit die Engels spreekt. Dit blijkt niet het geval te zijn. Maar we zien in de verte wel een bordje staan met daarop "hostess". Daar bleek men wel Engels te spreken en men legde ons daar uit welke trein we moesten nemen. Het was de trein van 21.49 uur die zou stoppen in Dijon, Lyon, Avignon, Marseille, Toulon, St. Raphael, Cannes en Nice. We zijn toen maar naar het loket gegaan en hebben daar kaartjes gekocht. Ze kosten Frfr 292 ongeveer f 150,- voor een retour. Hierna zijn we de stad maar weer ingegaan. We hebben de metro genomen naar Trocadero. Van daaruit was het maar eventjes lopen naar de Eifeltoren, want hier willen we ook wel eens even kijken. Nadat we er onder hadden gestaan besloten we om naar boven te gaan. Dit kost Frfr 22 (f 11). Op de tweede verdieping moesten we ongeveer een uur wachten, nadat we hier met de lift gekomen waren. Na dit uur gingen we weer verder met een andere lift. Hier moesten we halverwege overstappen. De laatste lift bracht ons naar de 3e verdieping vanwaar we met een trap naar de vierde konden. Van hieruit had je een prachtig uitzicht over Parijs. Je kon de Notre Dame, de Arc de Triomph en alle andere monumenten in het klein zien. Toen we weer naar beneden gingen zagen we een grote mensenmassa bij de Arc de Triomph. Daar gaan we dan ook maar heen. Lopend! Onderweg komen we langs de Iraanse ambassade. Hier staan allerlei zwaar bewapende politieagenten. Als we bij de Arc aankomen zien we dat er een kranslegging is waaraan door veel politieagenten wordt deelgenomen. Als alles is afgelopen gaan we met de metro terug naar de camping. Nadat we gegeten hebben beginnen we met het afbreken van de tent en het inpakken van de rugzakken. Alles kan er net in met uitzondering van de gasbrander. We laten het busje dan maar leeglopen en dat geeft wel een leuk effect in het gras, dit bevriest nl. De taart die we gekocht hadden voor mijn verjaardag hebben we weggegeven aan onze buren; dat waren Hongaren. Toen ze hoorden dat ik jarig was, werd meteen de hele tent overhoop gehaald op zoek naar een reep chocolade. Deze kreeg ik voor mijn verjaardag. Met dit leuke gebaar vertrokken we naar de trein. Om 21.30 waren we op het station. Hier stonden allemaal oranje kastjes waarvan we niet wisten wat het waren. We hebben dat toen maar aan iemand van de Franse spoorwegen gevraagd en die legde uit dat je je kaartje er in moest doen. Dan kwam de datum erop en werd er tevens een hoekje afgekapt zodat je niet opnieuw kon stempelen. Hierna gingen we op zoek naar onze trein. Deze bleek ongeveer 1 kilometer verderop te staan. Nadat we waren ingestapt, bleek dat we precies op tijd waren. Na ons stroomde de trein letterlijk vol. We zaten in een coupe met twee Engelse jongens van de Medical school die op Interrail waren. Later kwamen er twee oude dametjes in de coupe met een kleinkind. Toen we een paar minuten gezeten hadden, reden we weg. Daar gingen we voor een rit van 11 uur naar de zon.
Nadat we een paar kilometer gereden hadden kwam er een of ander raar mens in onze coupe die met veel bombarie ook wilde zitten. Dat ging wel, maar ze kon haar bagage niet kwijt. Ze begon dus in het Frans te schelden op iedereen die in de coupe zat. Vooral tegen de Engelse jongens want die konden haar verstaan. Later draaide ze wat bij toen ze met één van jongens, Alan, in gesprek raakte. Na ongeveer een uur verdween ze weer. Eindelijk rust. Na ongeveer drie uur kwamen we in Dijon.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten